طبیعت در فرهنگ ایرانی همواره جایگاهی ویژه داشته و مهرگان میتواند فرصتی برای پاسداشت زمین، کوهستان و پیوند دوباره انسان با طبیعت باشد.
مهرورزی با محیط زیست در سرشت ایرانیان است، چنانکه ادبیات ما سرشار از ستایش گل و دشت و کوه و رود است و از اینرو جزو ملتهایی به شمار میرویم که بیشترین دلبستگی به طبیعت (nature connectedness) را دارند. بسیاری از آیینهای فرهنگ کهن ایران با طبیعت همبستگی دارد و این ظرفیت را هم دارد که در قالب آنها بسیاری از مسایل امروز، از جمله معضلهای محیط زیستی را صورتبندی کرد و برای رفع آنها چارههایی اندیشید. جشنهای آب، آتش، کشتوکار، اعتدالهای فصلی، و جشنهای گاهنباری، از این شمارند.
جشن مهرگان با مناسبتها و مفاهیمی همچون اعتدال، میهن دوستی، عشق، پایبندی به پیمان، و قدردانی از زمینِ برکتبخش، پیوند دارد. با همین مفهومها میتوان همراه با شادمانی و به شکل آیینهای بهروزشده، کنشهای محیط زیستی را هم پی گرفت. جمعی از کوهنوردان و اهل محیط زیست، چهارم مهر روز پاکسازی کوهستان تا شانزدهم مهر روز مهرگان را «مهرگان کوهستان» خواندهاند و در این فاصله به کارهایی در جهت حفاظت کوهستان و ترویج فرهنگ «طبیعتپیمایی بی ردپا» (شیوهای که هیچ پسماندی از خود باقی نمیگذارند و هیچ آسیبی به محیط طبیعی وارد نمیکنند) میپردازند.
پیشنهادهایی برای اجرا در زمان مهرگان کوهستان
۲۳۳۲۳۳
این مطلب بدون برچسب می باشد.
تمامی حقوق این سایت محفوظ است.
دیدگاهتان را بنویسید